Ik kan deze studiereis van harte aanbevelen. Ik vond het echt fantastisch! Het was een enorme inspiratie. Tokio en de Blue Zone Okinawa, waren indrukwekkend en een geweldige ervaring, juist doordat je zoveel contact hebt met de lokale Japanse bevolking. We reisden met een mooie mix van bestuurders, artsen, verpleegkundigen en andere professionals. Die diversiteit maakte de reis extra inspirerend, je leert veel elkaars ervaringen.

Deze studiereis is een echte aanrader! Inspirerend, leerzaam, met waardevolle inzichten over eigen regie, de kracht van het sociale netwerk en de Japanse kijk op gezond ouder worden. Ik zou zo weer meegaan!

Japan heeft me iets geleerd wat we in Nederland (misschien) zijn vergeten. Ik reisde door een land van schoonheid, van stilte, van respect, van orde. Ruimte voor mensen om met elkaar in verbinding te zijn. Wat als wij in Nederland gezondheid niet langer als zorgprobleem zien, maar als cultuurbeweging? Ik kom terug met meer dan herinneringen. Ik kom terug met hoop. Laten we van gezondheid weer iets maken wat we samen dragen.

Deze reis heeft mijn beeld van zorg fundamenteel veranderd. Ubuntu is geen abstract begrip – je voelt het in elk gesprek, elke ontmoeting.

In een verpleeghuis was de gemiddelde leeftijd van het personeel 57 jaar. Er waren mensen aan het werk van boven de zeventig. Die hoge leeftijd wordt echt als meerwaarde gezien.

Ouderen blijven daar zo lang mogelijk actief onderdeel van hun gemeenschap. Niet geïsoleerd, maar ingebed in het dagelijks leven van de wijk. Zorg gebeurt met hen samen en wordt door de gemeenschap gedragen. Mooi voorbeeld was Lake of Dreams.

Ik ben onder de indruk van zoveel ondernemerschap die we hebben gezien. Bijvoorbeeld een 74-jarige vrouw die een goed lopend restaurant en winkel heeft opgezet. Of de jonge ondernemers die we hebben gesproken in Langa Township, zij dromen van een eigen business.

Bij de dagopvang zag ik een oudere man. Hij droeg zelf zijn dienblad en duwde zijn karretje weg. Zoveel kracht en eigen wil. Hij wil het gewoon zelf doen. De ouderen blijven hier onderdeel van de maatschappij.

Ouderen zijn een inspiratiebron, doordat ze in het centrum van de familie zitten. Ik zie ouderen die zinvol bezig zijn en kunnen verdragen.

Als huisarts zag ik bij de ouderen veel Ikigai: een passie of doel om voor te leven. Dat is heel belangrijk voor iedereen, ook voor ouderen.